به گزارش بصیرتخوشاب، تاریخ، گواه صادق و شاهد بیطرفی است بر این حقیقت انکارناپذیر که هرگاه امت محمد (ص) با عزم راسخ و ارادهای الهی، کمر به مجازات و نابودی اهانتکنندگان به قرآن کریم و اهل بیت عصمت و طهارت (ع) بسته، دست پلید مزدوران و عوامل استکبار، قطع و سرکوب شده است. این قاعده، نه یک پیشبینی خیالی، بلکه یک واقعیت تاریخی است که در طول قرون متمادی، در نقاط مختلف جهان، تکرار شده و امروز نیز در سپهر سیاست و فرهنگ جهانی، پژواک یافته است. چه بسا که آنان که جسارت توهین به ساحت مقدس اسلام را در خود دیدهاند، به بلایی گرفتار شدهاند که روزگاری تلختر از مرگ را برایشان رقم زده و حتی در خلوتترین لحظات زندگی، از ترس جان، سایه مرگ را بر سر خود حس کردهاند. این اضطراب، نه صرفاً یک ترس روانی، بلکه نتیجه منطقی و اجتنابناپذیر تقابل با نیرویی است که ریشه در اعتقاد و اراده جمعی دارد و قادر است بر محدودیتهای جغرافیایی و امنیتی فائق آید.
نمونههای درخشان این سنت الهی در تاریخ معاصر، نه تنها به موارد ذکر شده محدود نمیشود، بلکه طیف وسیعتری را در بر میگیرد.
پرونده سلمان رشدی، نویسندهای که با نگارش “آیات شیطانی” عمداً به مقدسات اسلامی توهین کرد، یکی از بارزترین این نمونههاست. صدور حکم ارتداد و مرگ برای او، صرفاً یک حکم قضایی نبود، بلکه بازتاب خشم و انزجار جهانی مسلمانان بود. رشدی، پس از سالها زندگی در اختفا و تحت تدابیر امنیتی شدید، هنوز طعم تلخ انتقام را کاملاً نچشیده است؛ حادثه حمله به او در سال ۲۰۲۲، که منجر به آسیب جدی و از دست دادن بینایی یک چشمش شد، و همچنین کاهش توانایی کنترل دستش، نشان از اجرای بخشی از این پیشبینی تاریخی دارد. این واقعه نشان از این حقیقت بود که فریاد خشم مظلومان، حتی پس از دههها، میتواند جامه عمل بپوشد.
کشته شدن شاپور بختیار، آخرین نخستوزیر شاه ایران، در خاک فرانسه نیز از دیگر نمونههای عبرتآموز این سنت است. بختیار که پس از پیروزی انقلاب اسلامی به پاریس گریخته بود، در سال ۱۹۹۱ به طرز فجیعی به قتل رسید. هرچند انگیزه دقیق قتل و عاملان آن به طور کامل روشن نشد، اما تردیدی نیست که این اقدام، پاسخی بود به جنایات و خیانتهای او علیه ملت ایران و یادآور این نکته که کسانی که با اصول و ارزشهای دینی و انقلابی مردم در تضاد قرار میگیرند، از تعرض تاریخ و اراده ملت در امان نخواهند بود. افزون بر این،
هلاکت برخی دیگر اهانتکنندگان به کلامالله مجید و مسلمانان در سرزمینهای اروپایی، هرچند ممکن است به صورت رسانهای کمتر بازتاب یافته باشد، اما واقعیتی انکارناپذیر است. این وقایع، نشاندهنده شبکهای فراگیر از ارادهای است که از سوی مظلومان در سراسر جهان شکل گرفته و مرزهای جغرافیایی و سیاسی برایش معنایی ندارد. این موارد، نه اعمال فردی تصادفی، بلکه نشانهای از یک جریان عمیقتر و سازمانیافتهتر است که در مقابل جسارتهای بیپروا به مقدسات، واکنش نشان میدهد. بنابراین، جای شگفتی نیست که در روزهای اخیر، زمزمههای وحشت و اضطراب از زبان دونالد ترامپ، رییس جمهور آمریکا، به گوش میرسد؛
زمزمهها و سخنانی که بوی مرگ و ترس از پایان ترامپ را به وضوح در خود دارد. این ترس، نه ناشی از یک تهدید نظامی صرف، بلکه بازتاب اثرگذاری عمیق فریاد عدالتخواهی امت اسلام و درخواست انتقام برای شهادت #رهبر_شهید انقلاب، حضرت آیتالله العظمی خامنهای است. تاریخ معاصر، آکنده از نمونههایی است که نشان میدهد، استکبار جهانی، هرچند با قدرت و ابزارهای خود، در برابر اراده الهی و خشم مقدس امتها، زانو زده است. این فریادها، تازیانهای بر چهره استکبار است و یادآور این حقیقت تلخ برای اهانتکنندگان و اهانتکنندگان به دین و مقدسات است که کابوس مرگ، هرگز از سر آنها دور نخواهد شد.
