به گزارش پایگاه خبری بصیرت خوشاب،
در دریای پرتلاطم زندگی، #قاضی چون ناخدایی است که کشتی جامعه را به ساحل امن #عدالت میرساند یا با بیمهارتی، آن را به صخرههای #ستم میکوبد.
امام علی(ع) در #نهجالبلاغه فریاد میزند:
«عدالت، زندگی است که در رگهای جوامع جاری میشود، و ستم، مرگی است که هستی را میپوساند.»* (خطبه ۱۵).
🟢وظیفه قاضی: آینهای از رحمت الهی
قاضی در نگاه امام(ع)، نه داور که «پدری مهربان» برای مردم است.
در نامه ۵۳ به مالک اشتر میفرماید:
«در قضاوت، چنان با مردم رفتار کن که دوست داری با تو چنان رفتار شود.
خشم را کنار بگذار و بر نفس خویش مسلط باش، چه بسا حقی که در پس ابرهای خشم پنهان میشود.»
قاضی باید چشمی بینا داشته باشد که زیر پوست کلمات، حقایق را ببیند و دستی لرزان که از نوشتن حکم ناحق بترسد.
🔴 #سقوط_قاضی؛ آغاز فروپاشی #اخلاق جامعه
اما وقتی قاضی، ترازوی #عدل را به پای #مقام یا ثروت میفروشد، چه بر سر مردم میآید؟
امام در حکمت ۳۴۷ هشدار میدهد: «هرگاه حاکمان به #فساد گرایند، ریشههای فضیلت در جامعه میخشکد و رذیلت، میوههای تلخ خود را میپروراند.»
قاضی_ناعادل، نه تنها یک حکم، که بذر بیاعتمادی را در دل جامعه میپاشد.
جوانی که به ناحق محکوم میشود، پدری که امیدش به #قانون میمیرد، و مادری که اشکش را در سکوت میریزد، همه قربانیان این #سقوط_اخلاقی اند.
🔴زخمهایی که تاریخ فراموش نمیکند
آیا میدانید اشک مظلومی که به آسمان مینگرد، چه بلایی بر سر قاضی میآورد؟
امام علی(ع) در خطبه ۲۲۴ میفرماید: «خداوند، #اشک_مظلوم را بیپاسخ نمیگذارد؛ اگر چه سالها بگذرد.»
قاضیستمگر گمان میکند با مُهر پای پرونده، داستان را پایان میبخشد، غافل از آنکه این آغاز قصهای است که در دادگاهعدل الهی، بیامان ادامه خواهد یافت.
🔵قیامت؛ روزی که قاضی در جایگاه متهم میایستد
ای قاضی! روزی فراخواهد رسید که نه زر میتوانی پرداخت، نه رشوهای کارگر خواهد بود.
امام(ع) در خطبه ۸۳ خاطرنشان میکند: «آیا گمان کردی تنها همین دنیا را باید ساخت؟ نه!
فردایی در کار است که کردارها در آن آشکار میشود.»
در آن روز، دستان تو که باید مظهر عدالت میبود، گواهی علیه تو خواهد شد. آیا تاب ایستادن در آن محکمه را داری؟
🔴پایانِ عبرت
قضاوت، بارانی است که اگر از آسمان #تقوا ببارد، زمین جامعه را سرسبز میکند، و اگر از ابرهای #شهوت بریزد، #سیل_فساد را جاری میسازد.
امام علی(ع) در نامه ۵۳ #نهجالبلاغه سوگند میخورد:
«به خدایی که دانه را شکافت و جان را آفرید!
اگر تمام جهان را به ستم به من دهند، حتی پوست جوی را نیز نخواهم پذیرفت.»
پس ای قاضی! هرگاه قلم به دست میگیری، بدان که این قلم، یا بال فرشتگان را مینویسد یا دندان شیطان را تیز میکند. انتخاب با توست…
